บทที่ 478

ยามเช้าคืบคลานเข้ามาอย่างเงียบเชียบ

ไม่ใช่แผ่วเบา—แต่เงียบเชียบ

เซอร์เอลิยาสตื่นขึ้นมารับรู้ถึงน้ำหนัก

ไม่น่ารำคาญ ไม่ใช่สิ่งที่ไม่คุ้นเคย เพียงแค่… มันอยู่ตรงนั้น

ความอบอุ่นที่หนักอึ้งกดทับอยู่บนแผ่นหลัง แขนข้างหนึ่งพาดข้ามเอวเขาอย่างไม่ใส่ใจ ขาข้างหนึ่งทาบทับต้นขาด้วยความมั่นใจของคนที่ตัดสินใจแล้ว...